July 14, 2008
7:54pm
At ang langit ay tila nahabag,
sa sandaling wari moy sa Kanyay di na labag.
Akoy narito ngayot nakaluhod sa Kanyang harapan,
lumuluhang nagpapasalamat ang puso kong nasaktan.
Hindi maipaliwanag ang sayat ginhawa,
at ang labis na pag-aalala na ngayoy unti-unti nang nawala.
Luhay napawi at naibsan,
sa pagkakataong iyong pinagbigyan.
Mula dito, ano ang susunod na tatahakin ko?
Mula dito, pasasaan ang mga hangarin ko?
Mula dito, pipiliting magbago,
Magsusumikap alang-alang sa pagsunod sa kagustuhan Mo.
















Comments
--
"trust no one, cause no one trust you....."
Previous PageNext Page